Pracownia Rzeźby I
Prof. UAM dr hab. Beata Kotecka
Dr Lidia Głazik
Pracownia Rzeźby na Wydziale Pedagogiczno-Artystycznym w Kaliszu Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu ma swoją historię od 1990 roku. Jej założycielem i kierownikiem do 2014 roku był prof. Andrzej Jocz. Niejako z dobrem inwentarza, Pracownia powstała na fundamentach poglądów Władysława Strzemińskiego, których poprzez Akademię Sztuk Pięknych w Łodzi Profesor, najpierw jako student a później pedagog był kontynuatorem. Można zatem wskazać, że koncepcja Pracowni Rzeźby WPA UAM powstała na tradycji i ewolucji nurtu racjonalistycznego sztuki współczesnej, który w obszarze rzeźby reprezentowali: August Rodin, Aristide Maillol, rzeźba kubistyczna i konstruktywistyczna oraz wielka trójka, która do tego nurtu wniosła ziarno nadrealizmu i symbolizmu: Henry Moore, Constantin Brancusi i Hans Arp. Jednak to jest historia, ale zasadnicze jej zręby nadal funkcjonują w naszej codziennej praktyce rzeźbiarskiej. Podążamy jednak własną drogą. Zasady nauczania podlegają ciągłej walidacji w praktyce twórczej i dydaktyce.
W praktyce dydaktycznej ideą pracowni jest przekazanie studentowi wiedzy plastycznej, rozwijanie świadomości widzenia plastycznego i poznanie instrumentarium wypowiedzi plastycznej jako elementów niezbędnych do określenia własnej osobowości twórczej oraz
osobowości popularyzatora i animatora oświaty plastycznej. Celem kształcenia jest rozwinięcie wrażliwości studenta, jego wyobraźni oraz umiejętności manualno-warsztatowych dających mu możliwość samodzielnego tworzenia obiektów rzeźbiarskich zarówno w przestrzeni otwartej jak i zamkniętej, świadomie i twórczo wykorzystując zdobytą wiedzę z teorii sztuki jak i środki ekspresji z zakresu rzeźby i dziedzin pokrewnych.
Na pierwszym roku studenci w ramach przedmiotu Rzeźba i działania przestrzenne, poznają podstawowe techniki rzeźbiarskie, zwłaszcza te, którymi można posługiwać się bez specjalistycznego zaplecza technicznego, gdyż większość absolwentów podejmuje pracę w szkołach lub ośrodkach kultury.
Na drugim roku student może wybrać spośród dwóch przedmiotów: Ceramika i Rzeźbiarskie Formy Użytkowe. W ramach przedmiotu Ceramika studenci poznają techniki pracy w glinie szamotowej, kamionkowej, masie lejnej, porcelanie. Tworzą unikatowe kompozycje metodą formowania gliny z wałeczków, płata, prasowania w formie gipsowej. Poznają fascynujące "laboratorium" szkliwienia i wypału prac. Na przedmiocie Rzeźbiarskie formy użytkowe, oprócz tradycyjnych tematów tj. biżuteria, detal architektoniczny, mała architektura, architektura zieleni w tym ogrodów, parków z elementami rzeźby ceramicznej, skwery, place zabaw i in. proponujemy zadania problemowe które student może poszerzać o własne tematy.
Na III roku w ramach Pracowni Dyplomowej preferowana jest indywidualna ścieżka dydaktyczna, wzmacniająca kreatywne postawy artystyczne, otwarte wobec twórczej rzeźbiarskiej aktywności.
Na poziomie magisterskich studiów uzupełniających w ramach przedmiotu Pracownia Projektu Dyplomowego następuje poszerzanie umiejętności artykułowania i transponowania problemów badawczych na formy języka rzeźbiarskiego. Na I roku II st. w pierwszym semestrze student może realizować kształcenie w zakresie rzeźby w ramach przedmiotu: Rzeźba w architekturze, w ramach którego poznaje współczesne zasad funkcjonowania rzeźby w miejskich wnętrzach architektoniczno-krajobrazowych oraz projektuje formy rzeźbiarskie dedykowane określonej przestrzeni architektonicznej. W czasie całego cyklu kształcenia ma możliwość rozwijania umiejętności pracy kolektywnej w realizacji projektów artystycznych podczas plenerów rzeźbiarskich realizowanych w zaprzyjaźnionych uczelniach.